مافیای زمینی اسلام
بررسی ساختار قدرت در اسلام به شیوه شمشیر در دو بخش سریه ها و غزوه ات صدر اسلام.
سریه پنجاه و پنجم:
سریه علی بن ابی طالب در محاصره طائف، رمضان سال 8 هجری....
بعد از فتح مکه محمد اقدام به ارسال جهادگران مختلفی به مناطق جداگانه ای در اطراف دشت حجاز و نواحی مکه که دارای بتخانه های بود، نمود. هدف تخریب و در هم شکستن بت های بود که تازیان بدانها معتقد بودند. تمامی تخریب این بتخانه ها مغایر با شعار غیر واقعی بقره (256) در لااکره فی دین بود. تحمیل اندیشه دینی همواره عامل پیشبرد اسلام در داخل و خارج از خاک عربستان بوده است. محمد یکی دیگر از این سریه های تخریب اندیشه ها را بر علی ابن ابی طالب محول نمود.
علی را با تعدادی جهادگر جویای آیات غنائم و دزدی مقدس به منطقه طائف ارسال کرد. این سریه توام با قتال و خونریزی بود. علی و همراهانش در طائف با لشگریان انبوه «خشعم» مواجه شدند و در نبردی تن به تن علی با یکی از نفرات سپاهیان کفر بنام شهاب مبارزه کرد، که در نهایت شاه مردان عالم بشریت و گیتی و تمامی 200 میلیارد کهکشانهای موازی موفق به کشتن او و شکست دادن سپاه خشعم گردید.
تمامی بت های موجود در منطقه طائف را در هم شکست و پیروزمندانه و خندان به ستاد فرماندهی مافیا در مدینه بازگشت.
جنگ و خونریزی فراوانی بعد از فتح مکه در مناطق اطراف آن رخ داد. شهر مکه بعلت عدم مقاومت بدون خونریزی فتح نظامی شد. شاید اگر مقاومت و تلاشی برای نپذیرفتن اسلام در مکه هم بوجود می آمد محمد با قتال و کشتار شهر را فتح می نمود. همانگونه که خالد بن ولید از منطقه پایین مکه یعنی« لیط » با سپاهیان خود وارد مکه شد. افرادی مثل صفوان بن امیة- عکرمة بن ابی جهل- سهیل بن عمرو به همراه تعدای دیگر جلوی خالد را گرفتند و گفتند هرگز تو نتوانی به زور وارد مکه شوی. خالد به یاران خود دستور حمله بداد و تعداد 24 نفر از قریشان 4 نفر از بنی هذیل را بکشت. محمد در مکه علیرغم آیات حرم امن مکه: بقره(125- 126) آل عمران( 97)عنکبوت ( 67) ابراهیم( 35) اسامی حدود 10 نفر را مشخص نمود تا کشته شوند:
« 1- عبدالله بن سعد بن ابى سرح كه قبلا اسلام آورده بود و سپس مرتد و مشرك شد و پنهان مى زيست و از رسول خدا امان خواست و بعد اسلام آورد و در خلافت عمر و عثمان به كار گماشته شد.
2- عبدالله بن خطل.
3- فرتنى و قريبه ، دو كنيز خواننده كه بر هجو رسول الله آوازه خوانى مى كردند.
4- حويرث بن نقيذ كه رسول الله را در مكه آزار مى داد و دختران رسول الله (فاطمه و ام كلثوم ) را كه بر شترى سوار بودند، شتر را رم داد و آنها از بالاى شتر به زمين افتادند. وى با دستان مبارک على عليه السلام در روز فتح مكه كشته شد.
5- مقيس بن صبابه كه به دست (نميلة بن عبدالله ) در روز فتح مكه كشته شد.
6- ساره كه در مكه رسول الله را آزار مى داد و پيش از فتح مكه هم نامه ((حاطب )) را به مكه برد.
7- عكرمة بن ابى جهل كه زنش (ام حكيم ) اسلام آورد و براى شوهرش از رسول الله امان گرفت.
8- هبار بن اءسود كه نيزه اى به كجاوه (زينب ) دختر رسول الله فرو برده بود و زينب سخت ترسيد و بچه اى را كه در رحم داشت سقط كرد، ولى او نزد رسول الله آمد و عذرخواهى و اظهار ندامت كرد و شهادتين بر زبان جارى ساخت . رسول الله گفت : تو را بخشيدم و اسلام، گذشته را از ميان مى برد.
10- هند يكى از چهار زنى كه روز فتح مكه دستور كشتن آنها داده شد، اين زن در احد گستاخى و هرزگى را از حد گذراند، ولى نزد رسول الله آمد و تقاضاى بخشش كرد، رسول الله هم از وى درگذشت و اسلام و بيعت او را پذيرفت. »
منبع: چکیده تاریخ اسلام. محمد ابراهیم آیتی.
همچنین وحشى قاتل و كشنده حمزه سيدالشهداء كه به طائف گريخته بود، به مدينه آمد و اسلام آورد، اما رسول الله به او گفت: پيوسته روى خود را از من پنهان دار. همانطور که خود می بینید جرم و گناه برخی فقط سوال و شک نمودن بوده است مثل عبدالله بن سعد و یا دو کنیز نگون بخت فقط آوازه خوانی میکردند.
مگر نباید با تردید و شک و سوال زمینه و حضور یقین تقویت بگردد؟ پس چرا شک و سوال نمودن سعد عامل جان وی گردید؟
در کدام یک از آیینهای اعتقادی بجز ادیان ابراهیمی، جرم شک و تردید و پرسش و یا آوازه خوانی عقوبتش مرگ بوده است؟
اگر آیینی سرمنشا حقیقت الهی است که نباید با سوال و پرسش به زیر سوال برود! اتفاقا حضور و زمینه سوال و پرسش است که حقانیت هر موضوعی را تایید و تاکید می نمایند. جرم حویرت بن نقیذ هم آزار و اذیت محمد در مکه و ساره هم همچنین فقط آزار شفاهی و کلامی محمد در مکه بوده است.
آیا این قبیل موارد و یا به اصلاح جرم نیازمند و سزاوار عقوبتی مثل مرگ است که حتی اگر به پرده های حرم کعبه هم آویزان شده باشند مسلمانان باید آنان را به سزای اعمالشان برسانند؟
کدام سزا و کدام گناه؟ آیا اذیت و آزار نمودن کلامی و شفاهی و یا آوازه خوانی و یا پرسیدن و سوال و شک کردن در باب رسالت پیامبری محمد باید بدین نحوه پاسخ داده بگردد؟
پس آیاتی مثل: بقره(194) نحل(126) اعراف(199) که مدعی عدل و عدالت عفو بخشش هستند کی و در چه زمانی اجرا شده اند؟
این آیات که در زمان خود محمد جنبه کاربردی و اجرایی نداشته اند. چگونه در غیاب وی لازم و اجرا خواهند گردید؟
در بحث بعدی به سریه های سال نهم و موضوع عیینة بن حصن فزاری خواهیم پرداخت.
ادامه دارد...
بررسی ساختار قدرت در اسلام به شیوه شمشیر در دو بخش سریه ها و غزوه ات صدر اسلام.
سریه پنجاه و پنجم:
سریه علی بن ابی طالب در محاصره طائف، رمضان سال 8 هجری....
بعد از فتح مکه محمد اقدام به ارسال جهادگران مختلفی به مناطق جداگانه ای در اطراف دشت حجاز و نواحی مکه که دارای بتخانه های بود، نمود. هدف تخریب و در هم شکستن بت های بود که تازیان بدانها معتقد بودند. تمامی تخریب این بتخانه ها مغایر با شعار غیر واقعی بقره (256) در لااکره فی دین بود. تحمیل اندیشه دینی همواره عامل پیشبرد اسلام در داخل و خارج از خاک عربستان بوده است. محمد یکی دیگر از این سریه های تخریب اندیشه ها را بر علی ابن ابی طالب محول نمود.
علی را با تعدادی جهادگر جویای آیات غنائم و دزدی مقدس به منطقه طائف ارسال کرد. این سریه توام با قتال و خونریزی بود. علی و همراهانش در طائف با لشگریان انبوه «خشعم» مواجه شدند و در نبردی تن به تن علی با یکی از نفرات سپاهیان کفر بنام شهاب مبارزه کرد، که در نهایت شاه مردان عالم بشریت و گیتی و تمامی 200 میلیارد کهکشانهای موازی موفق به کشتن او و شکست دادن سپاه خشعم گردید.
تمامی بت های موجود در منطقه طائف را در هم شکست و پیروزمندانه و خندان به ستاد فرماندهی مافیا در مدینه بازگشت.
جنگ و خونریزی فراوانی بعد از فتح مکه در مناطق اطراف آن رخ داد. شهر مکه بعلت عدم مقاومت بدون خونریزی فتح نظامی شد. شاید اگر مقاومت و تلاشی برای نپذیرفتن اسلام در مکه هم بوجود می آمد محمد با قتال و کشتار شهر را فتح می نمود. همانگونه که خالد بن ولید از منطقه پایین مکه یعنی« لیط » با سپاهیان خود وارد مکه شد. افرادی مثل صفوان بن امیة- عکرمة بن ابی جهل- سهیل بن عمرو به همراه تعدای دیگر جلوی خالد را گرفتند و گفتند هرگز تو نتوانی به زور وارد مکه شوی. خالد به یاران خود دستور حمله بداد و تعداد 24 نفر از قریشان 4 نفر از بنی هذیل را بکشت. محمد در مکه علیرغم آیات حرم امن مکه: بقره(125- 126) آل عمران( 97)عنکبوت ( 67) ابراهیم( 35) اسامی حدود 10 نفر را مشخص نمود تا کشته شوند:
« 1- عبدالله بن سعد بن ابى سرح كه قبلا اسلام آورده بود و سپس مرتد و مشرك شد و پنهان مى زيست و از رسول خدا امان خواست و بعد اسلام آورد و در خلافت عمر و عثمان به كار گماشته شد.
2- عبدالله بن خطل.
3- فرتنى و قريبه ، دو كنيز خواننده كه بر هجو رسول الله آوازه خوانى مى كردند.
4- حويرث بن نقيذ كه رسول الله را در مكه آزار مى داد و دختران رسول الله (فاطمه و ام كلثوم ) را كه بر شترى سوار بودند، شتر را رم داد و آنها از بالاى شتر به زمين افتادند. وى با دستان مبارک على عليه السلام در روز فتح مكه كشته شد.
5- مقيس بن صبابه كه به دست (نميلة بن عبدالله ) در روز فتح مكه كشته شد.
6- ساره كه در مكه رسول الله را آزار مى داد و پيش از فتح مكه هم نامه ((حاطب )) را به مكه برد.
7- عكرمة بن ابى جهل كه زنش (ام حكيم ) اسلام آورد و براى شوهرش از رسول الله امان گرفت.
8- هبار بن اءسود كه نيزه اى به كجاوه (زينب ) دختر رسول الله فرو برده بود و زينب سخت ترسيد و بچه اى را كه در رحم داشت سقط كرد، ولى او نزد رسول الله آمد و عذرخواهى و اظهار ندامت كرد و شهادتين بر زبان جارى ساخت . رسول الله گفت : تو را بخشيدم و اسلام، گذشته را از ميان مى برد.
10- هند يكى از چهار زنى كه روز فتح مكه دستور كشتن آنها داده شد، اين زن در احد گستاخى و هرزگى را از حد گذراند، ولى نزد رسول الله آمد و تقاضاى بخشش كرد، رسول الله هم از وى درگذشت و اسلام و بيعت او را پذيرفت. »
منبع: چکیده تاریخ اسلام. محمد ابراهیم آیتی.
همچنین وحشى قاتل و كشنده حمزه سيدالشهداء كه به طائف گريخته بود، به مدينه آمد و اسلام آورد، اما رسول الله به او گفت: پيوسته روى خود را از من پنهان دار. همانطور که خود می بینید جرم و گناه برخی فقط سوال و شک نمودن بوده است مثل عبدالله بن سعد و یا دو کنیز نگون بخت فقط آوازه خوانی میکردند.
مگر نباید با تردید و شک و سوال زمینه و حضور یقین تقویت بگردد؟ پس چرا شک و سوال نمودن سعد عامل جان وی گردید؟
در کدام یک از آیینهای اعتقادی بجز ادیان ابراهیمی، جرم شک و تردید و پرسش و یا آوازه خوانی عقوبتش مرگ بوده است؟
اگر آیینی سرمنشا حقیقت الهی است که نباید با سوال و پرسش به زیر سوال برود! اتفاقا حضور و زمینه سوال و پرسش است که حقانیت هر موضوعی را تایید و تاکید می نمایند. جرم حویرت بن نقیذ هم آزار و اذیت محمد در مکه و ساره هم همچنین فقط آزار شفاهی و کلامی محمد در مکه بوده است.
آیا این قبیل موارد و یا به اصلاح جرم نیازمند و سزاوار عقوبتی مثل مرگ است که حتی اگر به پرده های حرم کعبه هم آویزان شده باشند مسلمانان باید آنان را به سزای اعمالشان برسانند؟
کدام سزا و کدام گناه؟ آیا اذیت و آزار نمودن کلامی و شفاهی و یا آوازه خوانی و یا پرسیدن و سوال و شک کردن در باب رسالت پیامبری محمد باید بدین نحوه پاسخ داده بگردد؟
پس آیاتی مثل: بقره(194) نحل(126) اعراف(199) که مدعی عدل و عدالت عفو بخشش هستند کی و در چه زمانی اجرا شده اند؟
این آیات که در زمان خود محمد جنبه کاربردی و اجرایی نداشته اند. چگونه در غیاب وی لازم و اجرا خواهند گردید؟
در بحث بعدی به سریه های سال نهم و موضوع عیینة بن حصن فزاری خواهیم پرداخت.
ادامه دارد...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر