1000 اشتباه در قرآن
اولین گروه از اشتباهات فاحش و بزرگ در قرآن بخش پیدایش زمین و آسمان ( آسمان ها !)
1- سوره فصلت آیات 10 و 11
"او زمین را آفرید ... سپس به آفرينش آسمان پرداخت ، و آن توده اى از دود بود. . پس به آسمان و زمين فرمود خواه يا ناخواه بايد به صحنه وجود بياييد . گفتند : آمديم و همه به دلخواه مطيع فرمان توييم."!
علم ( science) این گفتار آیات بالا را کاملاً رد میکند زیرا:
ضمن اینکه هیچ سند و مدرک علمی و اثبات شده ای برای آفریدن زمین و آسمان از سوی الله وجود ندارد، ...اصولاً زمین و آسمان هرگز دود نبوده اند ( نظیر ذرات بسیار ریز که شناور و معلق در گاز هستند).
نزدیکترین شکل برای مشاهد هستی چیزی نزدیک به 300.000 تا 380.000 سال بعد از مهبانگ (Big Bang) که حدود 13.7 میلیارد سال پیش اتفاق افتاده است و قبل از اینکه ستارگان پدیدار شوند، گاز هیدورژن و اندکی هلیوم وجود داشته است نه ذرات ریزی به نام دود.
ضمناً زمینی که ما روی آن زندگی می کنیم ابداً وجود نداشته و شکل نیافته بود. پیدایش زمین ما به نسل سوم ستارگان و سیارات پس از وقوع مهبانگ ( Big Bang) بر می گردد یعنی چیزی حدود 4.6 میلیارد سال پیش و آنهم تشکیل شده از اجزا و قطعات سنگ، فلز، مواد معدنی و... بجا مانده از باقی مانده انفجار ستارگان کهن و سوپرنووا ها است. با بار خورد و تجمع هر شیئی از سنگ ریزه های کوچک و بزرگ گرفته تا قطعات فلزات و مواد معدنی بصورت ستاره های دنباله دار(comets)، سیارک ها ( asteroids)و حتی سیاره - سیارهای کوچک با یکدیگر کم کم زمین ما فرم و شکل کنونی خود را پیدا کرد. ما حتی امروزه هم میتوانیم آثار این برخوردهای مواد گوناگون را که به زمین اصابت کرده اند همانند شهاب سنگ ها ( Meteors), ستاره های دنباله دار (comets) و از جمله کمربند کوییپر(Kuiper belt) و ابر اورت (Oort’s cloud) را از دانه های شن و ماسه و سنگ ریزه ها گرفته تا اشیائی به بزرگی سیاره های کوچک به قطر بیش از 2000 کیلومتر را در جای جای زمین مشاهد کنیم. همه این یافت ها ثابت میکنند که قطعاً دودی در کار نبوده است و گفته و ادعای قرآن اشتباه و کاملاً نادرست است.
" سپس الله به زمین و آسمان گفت به هم نزدیک شوید و آنها نزدیک شدند! " فصلت 11
امّا علم (science) می گوید چنین چیزی نیز درست نیست و زمین ما و آسمان یعنی جهان( universe )هرگز در طی این 4.7 میلیارد سال به این صورت نبودند تا زمانیکه زمین ما بتدریج (در طی بیش از 4 میلیارد سال) به هستی رسید. از آن بدتر اینکه این پیدایش زمین و آسمان (جهان اطرافش) به هم رسیدن نیست بلکه از هم فاصله گرفتن است زیر از آغاز و شروع مهبانگ ( Big Bang) جهان مادی در حال انبساط است و نه انقباض. این هم یک اشتباه و خطای فاحش دیگری از قرآن و الله خدای تازیان.
2 - الله می گوید " ...آسمانها و زمين هر دو به هم پيوسته بودند، و ما( الله و شرکا!) آن دو را از هم جدا ساختيم ..." ! انبیا 21
قرآن حرفی از زمان جدا شدن ستاره گان از زمین نمی برد و علم ( science) میگوید همه این ادعاهای الله در آیه فوق از نظر یافته های علمی اشتباه و بی پایه و اساس هستند.
از زاویه دید علم (science) زمین ما هرگز با آسمانها و جهان بعنوان یک آفرینش واحد پیوسته نبوده است. شاید از سوی مسلمانان گفته شود که این عمل قبل از مهبانگ (Big Bang) رخ داده است اما پیش از مهبانگ (Big Bang) و بیش از 9.1 میلیارد سال پس از مهبانگ (Big Bang) زمینی (زمین ما) نبوده است که با آسمانها گرد هم آید.
ادامه دارد...
اولین گروه از اشتباهات فاحش و بزرگ در قرآن بخش پیدایش زمین و آسمان ( آسمان ها !)
1- سوره فصلت آیات 10 و 11
"او زمین را آفرید ... سپس به آفرينش آسمان پرداخت ، و آن توده اى از دود بود. . پس به آسمان و زمين فرمود خواه يا ناخواه بايد به صحنه وجود بياييد . گفتند : آمديم و همه به دلخواه مطيع فرمان توييم."!
علم ( science) این گفتار آیات بالا را کاملاً رد میکند زیرا:
ضمن اینکه هیچ سند و مدرک علمی و اثبات شده ای برای آفریدن زمین و آسمان از سوی الله وجود ندارد، ...اصولاً زمین و آسمان هرگز دود نبوده اند ( نظیر ذرات بسیار ریز که شناور و معلق در گاز هستند).
نزدیکترین شکل برای مشاهد هستی چیزی نزدیک به 300.000 تا 380.000 سال بعد از مهبانگ (Big Bang) که حدود 13.7 میلیارد سال پیش اتفاق افتاده است و قبل از اینکه ستارگان پدیدار شوند، گاز هیدورژن و اندکی هلیوم وجود داشته است نه ذرات ریزی به نام دود.
ضمناً زمینی که ما روی آن زندگی می کنیم ابداً وجود نداشته و شکل نیافته بود. پیدایش زمین ما به نسل سوم ستارگان و سیارات پس از وقوع مهبانگ ( Big Bang) بر می گردد یعنی چیزی حدود 4.6 میلیارد سال پیش و آنهم تشکیل شده از اجزا و قطعات سنگ، فلز، مواد معدنی و... بجا مانده از باقی مانده انفجار ستارگان کهن و سوپرنووا ها است. با بار خورد و تجمع هر شیئی از سنگ ریزه های کوچک و بزرگ گرفته تا قطعات فلزات و مواد معدنی بصورت ستاره های دنباله دار(comets)، سیارک ها ( asteroids)و حتی سیاره - سیارهای کوچک با یکدیگر کم کم زمین ما فرم و شکل کنونی خود را پیدا کرد. ما حتی امروزه هم میتوانیم آثار این برخوردهای مواد گوناگون را که به زمین اصابت کرده اند همانند شهاب سنگ ها ( Meteors), ستاره های دنباله دار (comets) و از جمله کمربند کوییپر(Kuiper belt) و ابر اورت (Oort’s cloud) را از دانه های شن و ماسه و سنگ ریزه ها گرفته تا اشیائی به بزرگی سیاره های کوچک به قطر بیش از 2000 کیلومتر را در جای جای زمین مشاهد کنیم. همه این یافت ها ثابت میکنند که قطعاً دودی در کار نبوده است و گفته و ادعای قرآن اشتباه و کاملاً نادرست است.
" سپس الله به زمین و آسمان گفت به هم نزدیک شوید و آنها نزدیک شدند! " فصلت 11
امّا علم (science) می گوید چنین چیزی نیز درست نیست و زمین ما و آسمان یعنی جهان( universe )هرگز در طی این 4.7 میلیارد سال به این صورت نبودند تا زمانیکه زمین ما بتدریج (در طی بیش از 4 میلیارد سال) به هستی رسید. از آن بدتر اینکه این پیدایش زمین و آسمان (جهان اطرافش) به هم رسیدن نیست بلکه از هم فاصله گرفتن است زیر از آغاز و شروع مهبانگ ( Big Bang) جهان مادی در حال انبساط است و نه انقباض. این هم یک اشتباه و خطای فاحش دیگری از قرآن و الله خدای تازیان.
2 - الله می گوید " ...آسمانها و زمين هر دو به هم پيوسته بودند، و ما( الله و شرکا!) آن دو را از هم جدا ساختيم ..." ! انبیا 21
قرآن حرفی از زمان جدا شدن ستاره گان از زمین نمی برد و علم ( science) میگوید همه این ادعاهای الله در آیه فوق از نظر یافته های علمی اشتباه و بی پایه و اساس هستند.
از زاویه دید علم (science) زمین ما هرگز با آسمانها و جهان بعنوان یک آفرینش واحد پیوسته نبوده است. شاید از سوی مسلمانان گفته شود که این عمل قبل از مهبانگ (Big Bang) رخ داده است اما پیش از مهبانگ (Big Bang) و بیش از 9.1 میلیارد سال پس از مهبانگ (Big Bang) زمینی (زمین ما) نبوده است که با آسمانها گرد هم آید.
ادامه دارد...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر